indeklinch

Greg Wilson heeft Fatboy Slim (indertijd nog een piepjonge DJ Quentin) nog leren scratchen op de Britse televisie. Het is één van de vele hoogtepunten in een rijke, maar nogal aparte carrière. Tussen 1975 en 1980 draaide Wilson funk, soul en disco in het noorden van Engeland. Na een residency op de legendarische Wigan Pier startte hij in 1983 als één van de eerste dj’s in de Haçienda in Manchester. Kort daarna stopte Wilson als dj, om twintig jaar later, op zijn vijfenveertigste, terug te keren als de koning van de disco-edit. Vrijdag is hij te gast bij klinch in de Melkweg tijdens Eastpak Happy New Year.

‘Ik had mazzel dat net het hele edit-ding weer populair begon te worden toen ik weer wilde beginnen,’ vertelt Greg Wilson laat op de avond aan de telefoon vanuit Engeland. ‘Ik wilde één ding duidelijk hebben voor mezelf: het moest geen nostalgische trip worden. Ik wilde dingen uit het verleden gebruiken, maar ze duidelijk linken aan het heden. Op het podium gebruik ik een oude bandrecorder, maar ook een laptop. Het gaat om de balans.’

Die bandrecorder is Wilsons herkenbaarste stukje apparatuur, maar hij gebruikt hem tegenwoordig op een hele andere manier dan in het begin. ‘Ik maakte eind jaren zeventig mixjes voor de radio en begon eens te spelen met de tapes in de studio. Kleine stukjes knippen, stukken verlengen. Zo ontstonden mijn eerste edits. Snel daarna heb ik een thuisstudio ingericht en mij helemaal gestort op het maken van edits. Later ben ik televisiefragmenten en samples van platen op banden gaan zetten en die speel ik dan af tijdens mijn dj-sets, als een soort extra laag. Dat werkt intuitief, het is niet dat bij een bepaalde plaat een bepaalde sample hoort. Iedere set hoor je wel eens dezelfde geluiden maar steeds op andere plekken.’ Lees verder

Zelfs het vuurwerk dat Steve Lawler gewoonlijk meeneemt in z’n dj-koffers viel in het niets bij de IJslandse vulkaanuitbarsting dit jaar. Zoals zoveel artiesten moest de Britse dj noodgedwongen verstek laten gaan. “Drie optredens moest ik uiteindelijk cancellen”, herinnert de Britse dj zich. “Vervelend, maar als Moeder Natuur haar tanden laat zien dan heb je te luisteren.”

Lawler zit op Ibiza als we hem bellen. Geen toeval trouwens. Zomers vind je hem vaker op het Spaanse feesteiland dan in z’n huidige woonplaats Barcelona. Het leverde Lawler de bijnaam King of Space op, naar de beroemde club waar hij zo vaak te gast is.
Lawler begon klein. Als puber (te jong om in clubs toegelaten te worden) organiseerde hij begin jaren negentig een aantal raves in een tunnel onder de snelweg M42. Dankzij het succes van die feesten kwam hij op de radar van clubs, die hem begonnen te boeken voor dj-gigs. Toen ging het snel. In ’95 werd hij resident van de chill-club Café Mambo en niet veel later stond hij vast in Cream. De liefde tussen Lawler en Ibiza ging nooit meer over. Lees verder

Louis Brodinski is net een paar weken geleden toch maar naar Parijs verhuisd. Dat is een stuk gemakkelijker met al zijn internationale gereis, en zo ver weg is zijn thuisstad Reims ook weer niet. Gelukkig maar, want Brodinski komt er nog regelmatig. Niet in de laatste plaats omdat zijn goede vriend Pierre-Alexandre Busson er nog steeds woont, en er zijn studio heeft. Busson, alias Yuksek, is Brodinski’s vaste muzikale partner.

Een kleine drie jaar geleden kwam Brodinski’s eerste plaat uit, ‘Bad Runner’. Hij was toen nog niet echt een dj, geeft hij toe. Zijn muzikale smaak is de afgelopen jaren ook flink ontwikkeld. ‘Ik zit nu meer in de techno, en minder in die lawaaiige sound. Ik ben iets ouder en ik geloof niet dat mensen altijd naar hetzelfde hoeven te luisteren. Het is heel cool om te vernieuwen. Over drie jaar ben ik denk ik weer met andere dingen bezig.’
Voor een fan van electronische muziek die in de jaren nul opgroeit in Frankrijk zijn Daft Punk en Ed Banger Records een nagenoeg onvermijdelijke aanwezigheid, maar de jonge Louis luisterde meer naar Kompakt-artiesten als Michael Mayer en Superpitcher. Reims, dichter bij de Belgische grens dan Parijs, is een coole stad maar ook heel klein, vertelt Brodinski. ‘Het is niet echt een stad voor jonge mensen. Ik had een hoop vrienden en we luisterenden veel naar muziek samen, maar niet in clubs, want die had je er niet echt.’

Lees verder

Megacorporaties die naar het grote geld graaien en evil computersystemen die de macht in de wereld grijpen. Het is de thematiek waar Comtron, het electro duo bestaande uit Bas Bron en Rimer Veeman, mee speelt. Ondanks hun drukke werkzaamheden met andere acts wordt er gewerkt aan een nieuw album en staat de groep vrijdag op de tweede NON Records avond.

Toeval of niet, de oren van Bas Bron zijn meteen gespitst als hij café Brandstof in Amsterdam binnen loopt. “Maggot Brain, yes!” De producer met voorliefde voor funk en genoeg alter ego’s om permanent schizofreen van te worden is net uit studio gekropen waar hij het nieuwe De Jeugd van Tegenwoordig album aan het afronden is. Samen met Rimer Veeman vormt hij sinds 2003 het duo Comtron. Veeman maakt ook muziek onder vele namen: Rimeroni Vumani, Rimer London, als producer van Le Le en sinds kort ook Veeman/Janssen (ook samen met ontwerper Piet Parra).

In 2003 verscheen de eerste Comtron, de What We Sell E.P. op Black Label van Kid Goesting. Bas: “Toen we begonnen was het heel erg electro en dat blijft altijd wel de basis. We hebben bijna een Drexciyaanse werkwijze. Met z’n tweeen live jammen. Gewoon lekker met electronica freaken en dat opnemen. De rollen liggen niet vast. Bij Bastian ben ik de zanger, bij de Jeugd de producer. Bij Comtron maken we gewoon samen muziek.” Lees verder

Ook Danny Howells wordt een dagje ouder. Dus begon de beroemde Britse dj vorig jaar z’n eigen label Dig Deeper. Op zoek naar meer verdieping en onafhankelijkheid. “Ik jaag niet meer zo achter de handjes-in-de-lucht-momenten aan als vroeger.”

Ooit was hij de beroemdste opwarm-dj ter wereld. Als vaste side kick van John Digweed stond Danny Howells negen jaar naast ‘mister Bedrock’. Maar tegenwoordig rooit Daniel Frederick Howells het prima in z’n eentje, zeker na z’n bejubelde serie mix-cd’s voor Global Underground en Rennaisance. Madonna, Robbie Williams en Felix Da Housecat wisten hem daarna te vinden voor remixes. Dan doe je het niet slecht.

Soms zit Howells meer in het vliegtuig dan in zijn Londense buitenhuis. Zeker in de States zien ze hem graag. Als we de Brit bellen vertoeft hij in Los Angeles, twee dagen later vind je hem in Las Vegas, vorige week draaide hij nog in Montreal. “Ik snap wel waarom sommige journalisten denken dat ik in de Verenigde Staten woon”, lacht een opgeruimde Howells door de telefoon. “De waarheid is echter dat ik vrijwel mijn hele leven in Hastings ben blijven wonen, waar ik opgroeide. Pas vier jaar terug verhuisde ik naar Londen.” Ook in Amsterdam komt hij graag. Ooit had hij een residency in Nighttown, vorig jaar stond Howells een paar keer in Panama en hij had zelfs een tijd een Nederlandse vriendin.

Maar wat gaat Howells in de Melkweg doen? Toch niet een techhouse-set waarmee hij zomers roodverbrande Britten op Ibiza in beweging houdt? “Nee ik kom met iets compleet anders”, belooft Howells, die ook wel snapt dat hij op klinch met iets bijzonders op de proppen moet komen.

Dig Deeper is niet alleen de titel van z’n nieuwe label, het is ook de vlag waaronder hij zijn marathonsets tegenwoordig verkoopt. Op Dig Deeper draait Howells zo breed mogelijk. Van de breekbare muzikale techno van Sven Weisemann via de weerbarstige electropop van Apparat naar de diepe house van Lawrence. “Alles kan”, vat hij het bondig samen.
Howells leerde het opbouwen tijdens z’n vormende jaren op Bedrock. “Diezelfde principes pas ik toe op Dig Deeper. Het neerzetten van de eerste schetsen van hoe de avond gaat lopen is ontzettend belangrijk. Je zet de toon. Soms zie ik mensen verbaasd kijken over de eerste drie kwartier, maar ik weet: het komt vanzelf goed. Later valt het kwartje heus wel.” Lees verder