Hij is net 22, maar al snel bezig om een grote naam in de Dubstep wereld te worden: Zomboy. De jonge Britse producer wordt al veel vergeleken met de Amerikaan Skrillex en schroomt ook niet om, net als zijn voorbeeld, richting de commerciële kant te trekken met zijn muziek. 3 februari staat hij in de Melkweg, maar hij nam alvast de tijd om met klinch te praten over zijn muziek, ongeduldigheid en het wennen aan draaitafels.
Het kan niet altijd even ideaal zijn. Iedere dag opnieuw vergeleken worden met Skrillex. Iemand die Dubstep schijnbaar zonder enige moeite steeds meer naar de mainstream duwt, maar ook kan rekenen op een storm van kritiek door puristen. Zomboy heeft daar geen boodschap aan, en geeft ruiterlijk toe dat Skrillex de enige reden is waarom hij is begonnen met het maken van muziek.
Zomboy zelf omschrijft het als “A new take on Dubstep blending Electro with Dance and glitching it the fuck up“. Zijn eigen stijl is begonnen omdat een vriend Zomboy ooit meenam naar een Skrillex show en dat was de trigger om zelf ook aan de slag te gaan. “Love it or hate it” zegt hij er zelf over, “maar Skrillex is de reden waarom ik dit ben gaan doen.” Zomboy ziet de veelgehoorde vergelijking dan ook als een enorm compliment.
Lees verder
Als je aan de Minneapolis denkt, is de eerste naam die naar boven komt vast die van Prince. Maar de kleine man op hoge hakken is niet de enige pionier uit de Amerikaanse stad. Zak Khutoretsky, beter bekend als DVS1 is al ruim vijftien jaar bezig als boeker, producer en DJ. En in die laatste hoedanigheid staat hij vrijdag in de Melkweg tijdens Electric Deluxe Presents #12.
In 1994 begon DVS1 voor het eerst met het draaien van platen, toen nog in New York. “Ik ging regelmatig terug naar Minneapolis om daar te genieten van evenementen. Ik heb het al vaak gezegd maar de sound systems waren echt geweldig en een enorm invloed op mijn sound.” DVS1 doelt op speakersets ingericht voor een publiek van 30 duizend man, in zalen waar er maximaal 5 duizend in konden. Aangetrokken tot “de movement die zich daar ontwikkelde” en de kracht van een DJ die “de EQ op de mixer stond te manipuleren” besloot Zak om zelf ook aan de slag te gaan. “Ik stond de helft van de avond te dansen en de rest van de tijd te kijken wat de DJ allemaal deed.”
De hechte gemeenschap in Minneapolis zorgde er ook voor dat creatief werd omgesprongen met de strenge wetgeving. “Clubs hier moeten om twee uur allemaal dicht, dus de ‘underground’ en ‘warehouse’ scene is waar het echt gebeurde.” Het was misschien niet de grootste of meest toonaangevende stad, maar volgens DVS1 bestond de scene wel uit “fans die duidelijk hun geschiedenis kennen, weten wat ze willen en het ook waarderen.” Het is ook daarom dat het gevoel er zo sterk is. “Wij hebben ervoor moeten vechten, het was hier heel lang geen ‘echt’ onderdeel van de cultuur. Maar juist daardoor is er een constante honger en filteren we zo de ‘B.S.’ eruit.” Lees verder
“Ik kan niet wachten om naar Nederland te komen. Het is een voorrecht dat we, zeven jaar nadat we ooit zijn begonnen, met een mooie line-up jullie kant op kunnen komen. DMZ wil mensen samenbrengen, waar dan ook ter wereld.”
De Britse Mala loopt midden in London wanneer hij zijn telefoon opneemt en laat weten dat hij even ergens gaat zitten om te praten, met de vraag of we een paar minuten later even terug kunnen bellen. En inderdaad, als we niet veel later bellen zit hij rustig in zijn studio en vertelt hij over DMZ en de aanstaande editie in de Melkweg in Amsterdam.
“Voor mij persoonlijk is het doel van DMZ is altijd geweest om mensen bijeen te brengen. Niet alleen DJ’s en producers, maar vooral ook de fans. En ook over de hele wereld. We moeten de muziek naar de mensen brengen. Tegenwoordig kan je zoveel alleen thuis doen vanachter je laptop. Maar DMZ is nog steeds die ene ontmoetingsplek waar je muziek hoort, die je nog nergens anders in de wereld kan horen.”
Mala is niet alleen onderdeel van het DMZ team, maar als producer ook één tweede deel van Digital Mystikz (samen met Coki). Iets meer dan tien jaar geleden begon hij met produceren, geïnspireerd door de Jungle muziek die hij in zijn jeugd op piratenzenders hoorde. Toch wil hij dat niet als invloed zien op de muziek die hij maakt. “Het gaat niet om genres of iets een stempel geven. Muziek is een ervaring, iets dat je meemaakt en gebaseerd is op enthousiasme. Dat is de reden waarom ik muziek maak. Niet om in een hokje geplaatst te worden.” Het is ook de reden waarom Mala na zeven jaar nog steeds geniet van het opzetten van DMZ avonden. “We steunen muziek nu al jarenlang en dan vooral de Dubstep hoek. En het is mooi om te zien hoe het een kleine ‘scene’ was, maar iedereen nu steeds meer grote stappen zet. Jongens als Skream, Benga, Kode9 en Youngsta kwamen iedere keer weer naar de eerste DMZ avonden. Dan lieten we elkaar nieuwe tracks horen en probeerden we elkaar te inspireren, nog harder te gaan. En je ziet nu dat het zijn vruchten afwerpt.”
Lees verder
Het gaat goed met DJ Gomes. Hij zit tevreden achter zijn bureau op het kantoor van de Melkweg en luistert via een paar in-ears naar muziek in een verder stille ruimte. Sinds een maand werkt hij als programmeur bij het poppodium en richt Gomes zich in die rol met name op zijn eigen nieuwe clubavond: CABLE.
Het is de meest recente uitdaging van de man die in het DJ-vak begon met het draaien van Hiphop, langzaam richting de 2Step/UK Garage ging en uiteindelijk met zijn Oi! avonden medeverantwoordelijk was voor de grote doorbraak van Grime en Dubstep in Nederland.
Maar de volgende stap heet CABLE. Een nieuw avond in de Melkweg, die eigenlijk maar eenmalig zou zijn. “Het idee speelde al een hele tijd in mijn hoofd. Het oorspronkelijke plan was om een soort ‘anniversary’ te houden, één avond met alle genres die ik ooit gedraaid heb, om te vieren dat ik al zoveel jaar in het vak zit. Uiteindelijk is dat niet doorgegaan, maar hoorde de Melkweg wel van de plannen, hadden ze een zelfde soort visie en zijn we het concept verder uit gaan werken tot wat het nu is.”
Het verschil van CABLE met andere feesten zit volgens Gomes het in ‘blenden’ van de genres. “Er zijn genoeg Dubstep of Uk Bass feesten, maar dat zijn vaak hele puristische avonden.” CABLE moet de link tussen deze losse avonden zijn. Een toegankelijke avond “met een party-vibe”. Dat betekent niet “te ingewikkeld” draaien, maar met “bass driven” muziek wel altijd als de insteek. “Er worden heel veel ‘dope’ dingen geproduceerd, maar die zijn vaak erg genre-specifiek. Bij CABLE willen we dat doorbreken, iedereen moet zich er welkom voelen.” Natuurlijk gaat Gomes wel voor “credible”, maar schuwt hij het draaien van een hitje op de avond niet.
Lees verder
Door: Randall Spann | NO COMMENTS