indeklinch

Als je aan de Minneapolis denkt, is de eerste naam die naar boven komt vast die van Prince. Maar de kleine man op hoge hakken is niet de enige pionier uit de Amerikaanse stad. Zak Khutoretsky, beter bekend als DVS1 is al ruim vijftien jaar bezig als boeker, producer en DJ. En in die laatste hoedanigheid staat hij vrijdag in de Melkweg tijdens Electric Deluxe Presents #12.

In 1994 begon DVS1 voor het eerst met het draaien van platen, toen nog in New York. “Ik ging regelmatig terug naar Minneapolis om daar te genieten van evenementen. Ik heb het al vaak gezegd maar de sound systems waren echt geweldig en een enorm invloed op mijn sound.” DVS1 doelt op speakersets ingericht voor een publiek van 30 duizend man, in zalen waar er maximaal 5 duizend in konden. Aangetrokken tot “de movement die zich daar ontwikkelde” en de kracht van een DJ die “de EQ op de mixer stond te manipuleren” besloot Zak om zelf ook aan de slag te gaan. “Ik stond de helft van de avond te dansen en de rest van de tijd te kijken wat de DJ allemaal deed.”

De hechte gemeenschap in Minneapolis zorgde er ook voor dat creatief werd omgesprongen met de strenge wetgeving. “Clubs hier moeten om twee uur allemaal dicht, dus de ‘underground’ en ‘warehouse’ scene is waar het echt gebeurde.” Het was misschien niet de grootste of meest toonaangevende stad, maar volgens DVS1 bestond de scene wel uit “fans die duidelijk hun geschiedenis kennen, weten wat ze willen en het ook waarderen.” Het is ook daarom dat het gevoel er zo sterk is. “Wij hebben ervoor moeten vechten, het was hier heel lang geen ‘echt’ onderdeel van de cultuur. Maar juist daardoor is er een constante honger en filteren we zo de ‘B.S.’ eruit.” Lees verder

Flats! Even is het stil aan de andere kant van de telefoonlijn. “Ik heb zojuist een rauw ei over mijn schone broek gegooid”, gromt Carl Craig vanuit zijn keuken in Detroit. Het valt ook niet mee om een druk gezinsleven te combineren met succesvol muzikantenbestaan. Zojuist heeft hij de kinderen naar school gebracht en de ochtendrituelen afgerond. En nu al wil een Nederlandse journalist graag een babbeltje over techno in het algemeen en het 20e verjaardagsfeest van zijn platenlabel Planet E tijdens het Amsterdam Dance Event. “Ons tienjarig bestaan hebben we niet gevierd dus het wordt onderhand wel tijd voor een feestje.”

Vorig jaar was het ook al bal in de Melkweg tijdens het ADE. Toen stonden alle grote mannen uit de Detroit-technowereld op de Lijnbaansgracht. Met D25 vierden dj’s als Derrick May, Stacey Pullen en Kyle Hall de geboorte van techno, 25 jaar geleden. In de stad die ook Motown en Ford voortbracht. Eigenlijk is Carl Craig dus al meer dan een jaar jubilea aan het vieren. ” D25 was belangrijk”, lacht hij. “Alleen al om de respectfactor.” Craig hecht er veel waarde aan dat een nieuwe generatie uitgaanspubliek weet wat de roots van techno zijn. Niet voor niets is een van de motto’s van zijn platenlabel Planet E “revisit the past to represent the future”.

Terwijl Carl Craig als artiest toch vooral naar de toekomst kijkt. Het is iemand die zichzelf sinds zijn eerste singles op Retroactive telkens opnieuw uitvond. Naast techno bracht hij ook jazzplaten uit, gaf het begrip remix een nieuwe dimensie en speelde samen met een aantal klassieke orkesten waarbij vooral het Versus-project in het Parijse museum Centre Pompidou indruk maakte. Wat is dat trouwens met technomuzikanten en orkesten? Ook Jeff Mills en Mathew Herbert doken al eens de orkestbak in. “Ach, in veel techno zitten nu eenmaal strings. Synthetische weliswaar, maar daarom voelt het logisch om af en toe over te stappen naar echte violen. Bovendien, ik ben altijd op zoek geweest naar het menselijke element in mijn muziek.”
Lees verder