indeklinch

Als je aan de Minneapolis denkt, is de eerste naam die naar boven komt vast die van Prince. Maar de kleine man op hoge hakken is niet de enige pionier uit de Amerikaanse stad. Zak Khutoretsky, beter bekend als DVS1 is al ruim vijftien jaar bezig als boeker, producer en DJ. En in die laatste hoedanigheid staat hij vrijdag in de Melkweg tijdens Electric Deluxe Presents #12.

In 1994 begon DVS1 voor het eerst met het draaien van platen, toen nog in New York. “Ik ging regelmatig terug naar Minneapolis om daar te genieten van evenementen. Ik heb het al vaak gezegd maar de sound systems waren echt geweldig en een enorm invloed op mijn sound.” DVS1 doelt op speakersets ingericht voor een publiek van 30 duizend man, in zalen waar er maximaal 5 duizend in konden. Aangetrokken tot “de movement die zich daar ontwikkelde” en de kracht van een DJ die “de EQ op de mixer stond te manipuleren” besloot Zak om zelf ook aan de slag te gaan. “Ik stond de helft van de avond te dansen en de rest van de tijd te kijken wat de DJ allemaal deed.”

De hechte gemeenschap in Minneapolis zorgde er ook voor dat creatief werd omgesprongen met de strenge wetgeving. “Clubs hier moeten om twee uur allemaal dicht, dus de ‘underground’ en ‘warehouse’ scene is waar het echt gebeurde.” Het was misschien niet de grootste of meest toonaangevende stad, maar volgens DVS1 bestond de scene wel uit “fans die duidelijk hun geschiedenis kennen, weten wat ze willen en het ook waarderen.” Het is ook daarom dat het gevoel er zo sterk is. “Wij hebben ervoor moeten vechten, het was hier heel lang geen ‘echt’ onderdeel van de cultuur. Maar juist daardoor is er een constante honger en filteren we zo de ‘B.S.’ eruit.” Lees verder

Tell us about Stroboscopic Artefacts and what’s happening at the moment?
We’re starting to explore a new horizon through the album series. My own full length, ‘Wordplay For Working Bees’, is just the first chapter of a new and exciting story. I’m also really grateful and delighted about the remixes of Tommy Four Seven, James Ruskin, Peter Van Hoesen and Truss on ‘Beelines For Working Bees’, our latest 12? . I see the SA008 as – thanks to these four minds – a vital and completely accomplished step that gives the album full shape.

What can we expect from Lucy in 2011? What have you been up to recently?
After my album I’ll be releasing some remixes, but new production track for a bit. I just want to let the album breath. Remix-wise I’m really happy about having really exciting tracks in my hands to work on.  A remix for a Darko Esser EP on Curle which has been perfectly paired with another amazing remix from DVS1 has just been released. The next to be released are a remix of a track from Peter Van Hoesen’s masterpiece “Dystopian Romance” and a remix for my beloved Prologue friends. Another forthcoming remix is for a really impressive track from Ground Loop on Gynoid. So, yes, exiting re-working times!

What have been your best shows of the last 12 months?
Without a doubt our Stroboscopic Artefacts Showcase at Berghain, Berlin in February gets first place. Moving further from home, the Oktave Party in New York back in October was dark, raw and smokey as I love it to be. In that same tour, the gig in Guadalajara’s Bar Americas in Mexico was great, such a warm and joyful party. But most recently I really enjoyed playing at Zukunft Club in Zurich. Just 250 people, very low ceilings and dj console almost inside the dancefloor. Very “human” and real I’d say. Lees verder

Precies twee jaar geleden is het nu, dat Speedy J (Jochem Paap) besloot om naast producer en dj ook entrepreneur van technofeesten te worden. Samen met Mojo-boeker Maurice Spijker en de Melkweg stak hij in april 2008 de stekker in het project Electric Deluxe Presents… dat behalve een partyorganisatie ook een platenlabel is. Jochem Paaps platenlabel.

De aftrap was op koninginnenacht. Dankzij de niet kinderachtige line up (met o.a. Richie Hawtin en Danton Eeprom op de poster) was de eerste editie gelijk stijf uitverkocht. En die daarna ook. En die daarna ook.

“We hebben er bewust voor gekozen om er vanaf het begin vol in te gaan”, lacht Jochem trots. Het had volgens hem geen zin om voorzichtig te beginnen. Daarvoor was het aanbod aan feesten al te groot. “Mensen moesten ons dankzij die dikke line up direct opmerken. Dat is gelukt want we verkopen vrijwel altijd uit.”

Overigens merkt hij op dat ze als merk nog een lange weg te gaan voordat mensen puur voor Electric Deluxe Presents.. komen. “Veel van onze bezoekers weten niet eens dat ze op een EDL-feest staan of dat er ook een platenlabel aan verbonden is. Die komen gewoon voor bepaalde dj’s of de bijzondere sfeer in de Melkweg. Al begint dat nu te veranderen. Wat we uiteindelijk willen, is dat mensen weten dat Electric Deluxe een garantie is voor kwaliteit. Awakenings heeft dat ook bijvoorbeeld. Maar die hebben er wel tien jaar over gedaan om daar te komen.

“In de toekomst hoeven we hopelijk niet meer uit te pakken met een overvolle line up maar kunnen we bepaalde dj’s lekker de ruimte geven voor een set van vijf uur bijvoorbeeld. Voor sommigen is twee uur gewoon te kort.”

Lees verder

Tekst & foto: René Passet

Volgende maand is hij uitgenodigd voor een gig op de Olympische Spelen maar op 22 januari staat Mathew Jonson gewoon in de Melkweg, samen met Modeselektor en Speedy J. De Canadese technoproducer belooft om met iets bijzonders te komen.

“Ik heb net gister m’n album voltooid, dus je timing is perfect”, lacht Mathew Jonson door een Berlijnse telefoonhoorn als ik hem bel voor een interview. Twee jaar terug verruilde de Canadese technoproducer het koude & verre Vancouver voor de Duitse hoofdstad. Wat mist hij het meest? “De natuur”, klinkt het zuchtend. “Ik mis de oceaan, ik mis de bergen en ik mis de mogelijkheid om elke dag te kunnen snowboarden. Vanaf mijn Canadese huis stond ik in 15 minuten op de piste. Dat is in Berlijn wat lastiger.”

Maar de voordelen wegen op tegen de nadelen. “Berlijn is fantastisch. Er wonen hier zoveel bevriende muzikanten dat het inmiddels als thuis voelt. Bovendien is het veel efficiënter reizen. Na drie jaar vrijwel wekelijks op en neer vliegen tussen Canada en Europa was ik het zat. Teveel luchthavens, teveel wachtruimtes”.

Lees verder