klinch @ Melkweg blog


Foto: Michel Mees

Woedend gooit Deadbeat de midicontroler kapot op de vloer. Zijn ogen spugen vuur. Het weigerachtige apparaat heeft zojuist een einde gemaakt aan een veelbelovend optreden in het Haagse Paard van Troje. De Canadees neemt z’n artiestennaam vanavond wel erg letterlijk.

Eerder op de avond was Deadbeat, die voor de douane Scott Monteith heet, nog de rust zelve. Iemand die zich niet snel gek laat maken. Iemand die je aankijkt als je hem interviewt, terwijl rond zijn mond continue het begin van een glimlach speelt. Duidelijk een man die de rust gevonden heeft, zou je denken.

Die rust vond hij is Berlijn, waar Monteith dik drie jaar terug vanuit Montreal naartoe verhuisde. “In Canada leef je als elektronisch muzikant toch een beetje geïsoleerd”, kijkt hij terug. “Afgezien van het jaarlijkse Mutek-festival (het Sonar van Canada, rp) heb je geen echte technoscene in die stad. Ik vloog minstens twee keer per maand op en neer naar Europa. Dat werd op den duur nogal vermoeiend. Ik zat door al dat reizen in een vreemde psychologische trip. Een soort overgangsrealiteit.

Toen ik vier jaar terug voor de eerste keer in Berlijn kwam, voelde ik de energie direct. Bovendien was er niets dat me in Canada hield. Ik was net gescheiden van mijn vrouw en besloot te blijven.” Lees verder

Tekst & foto: René Passet

Volgende maand is hij uitgenodigd voor een gig op de Olympische Spelen maar op 22 januari staat Mathew Jonson gewoon in de Melkweg, samen met Modeselektor en Speedy J. De Canadese technoproducer belooft om met iets bijzonders te komen.

“Ik heb net gister m’n album voltooid, dus je timing is perfect”, lacht Mathew Jonson door een Berlijnse telefoonhoorn als ik hem bel voor een interview. Twee jaar terug verruilde de Canadese technoproducer het koude & verre Vancouver voor de Duitse hoofdstad. Wat mist hij het meest? “De natuur”, klinkt het zuchtend. “Ik mis de oceaan, ik mis de bergen en ik mis de mogelijkheid om elke dag te kunnen snowboarden. Vanaf mijn Canadese huis stond ik in 15 minuten op de piste. Dat is in Berlijn wat lastiger.”

Maar de voordelen wegen op tegen de nadelen. “Berlijn is fantastisch. Er wonen hier zoveel bevriende muzikanten dat het inmiddels als thuis voelt. Bovendien is het veel efficiënter reizen. Na drie jaar vrijwel wekelijks op en neer vliegen tussen Canada en Europa was ik het zat. Teveel luchthavens, teveel wachtruimtes”.

Lees verder